Op een zonnige dag kun je vanuit Ramsgate het Europese vasteland zien liggen. Toch hebben de inwoners van deze kleine havenstad in het oosten van Engeland in meerderheid voor de brexit gestemd. “Niks persoonlijks”, zegt John Davis, “we willen alleen weer baas worden in eigen huis. Het gaat om de politieke koers van Europa.”

We kijken uit over de commerciële haven van Ramsgate. Daar gebeurt tegenwoordig niet zoveel meer. De veerdienst met Oostende is in 2013 uit de vaart genomen. De moderne ferry’s werden te groot voor de haven en de Kanaaltunnel was ook niet echt bevorderlijk voor een levensvatbare exploitatie.

Nu kost de haven de gemeenschap alleen maar geld, 2 miljoen pond per jaar. Ze zijn de haven liever kwijt dan rijk. De inwoners van Ramsgate waren daarom nogal verbaasd toen de regering aankondigde de haven weer geschikt te willen voor een veerdienst. Dit als onderdeel van een soort noodplan, dat ervoor moet zorgen dat de Britten niet zonder verse groenten en medicijnen komen te zitten in het geval van een harde brexit – en een verkeersinfarct in Dover.

Verslaggever Eva Wiessing maakte in Ramsgate deze reportage:

De daad is inmiddels bij het woord gevoegd, want sinds twee weken is een Nederlands baggerschip bezig de haven uit te diepen. Er is ook al een rederij gevonden die de veerdienst kan gaan verzorgen en er is geld toegezegd voor het aanpassen van de infrastructuur en voor de bedrijfsvoering.

Maar er is één probleem. “De regering heeft Seaborne Freight uitverkoren om de veerdienst te gaan uitvoeren. Maar Seaborne heeft geen geld, geen personeel, geen kantoor en vooral, ze hebben zelfs geen schip”, zegt Davis. De rederij zonder aantoonbare staat van dienst, lijkt een lege huls te zijn. “Gisteren is Bart Tommelein, de burgemeester van Oostende, op bezoek geweest om garanties te krijgen dat het ook allemaal door kan gaan. Om hem te kunnen ontvangen heeft Seaborne voor één ochtend een soort pop-up kantoor moeten huren.”

Als dit idee niet uit de koker van de regering was gekomen, zou je al gauw van zwendel spreken. “Ik begrijp niet hoe het Seaborne is gelukt om dit contract binnen te slepen”, zegt Davis, maar hij wil geen schuldige aanwijzen. Kranten schrijven dat minister van Transport Chris Grayling misschien iets te enthousiast is geweest met zijn toezeggingen aan Seaborne, Oostende en aan de Britse burger. In een poging om daadkracht te laten zien.

De inwoners van Ramsgate geloven er in elk geval niet meer in: die veerdienst komt er niet. En dat is maar goed ook. Het resultaat is dat leavers en remainers elkaar nu vinden in hun gezamenlijke afkeer van de politieke spelletjes in Londen en van de goedkope beloften.

En burgemeester Tommelein, die heeft er vandaag van zijn kant de stekker uitgetrokken. Officieel vanwege de verpletterende nederlaag van de regering in het Lagerhuis, maar misschien ook wel omdat hij gezien heeft dat de haven van Ramsgate een luchtspiegeling is.