Het Journaal opent er bijna dagelijks mee, kranten staan er bol van: de uittreding van het Verenigd Koninkrijk uit de Europese Unie. Dat is een mond vol, dus je hoort vooral het simpele woord brexit. De bedenker van die term, de Brit Peter Wilding, baalt dat zijn ‘uitvinding’ werkelijkheid wordt.

Wilding, die een denktank over de Britse buitenlandse politiek leidt, bedacht het woord in het voorjaar van 2012. De media speculeerden toen nog massaal over een grexit, een vrijwillig of gedwongen vertrek van Griekenland vanwege de staatsschuldencrisis in dat land.

In een opiniestuk over die Griekse crisis bezigde hij het woord voor het eerst. “Ik schreef dat het Verenigd Koninkrijk het leiderschap moest nemen in deze kwestie. Anders zou de grexit gevolgd worden door een ander woord, de brexit”, vertelt hij in het NOS-programma Met het Oog op Morgen.

Zijn woord vond aanvankelijk geen navolging. Media en politici spraken juist van een brixit. “Maar no surprise, dat woord was niet populair”, aldus Wilding.

Erg verdrietig

Rond het referendum over het uittreden van het Verenigd Koninkrijk uit de EU in 2016 raakte het woord plots weer in zwang. De leave campaigners noemden zich trots brexiteers, wereldwijd namen media de term over en in Nederland schopte brexit het zelfs tot woord van het jaar.

Wilding was ondertussen allang vergeten dat hij het woord jaren eerder eens bedacht had, totdat hij na het referendum een belletje ontving van het Oxford English Dictionary. De denktankvoorzitter was opgespoord als bedenker van het inmiddels veelgebruikte woord.

Wilding is zelf een groot voorstander van een Brits EU-lidmaatschap. De bremainer is naar eigen zeggen ‘erg verdrietig’ over de brexit. “Ik bedacht het woord om het Britse volk te verbinden, maar het werd uiteindelijk een woord dat ons verdeelde.”

Hij heeft er bovendien tot zijn spijt geen cent aan overgehouden. Een woord valt immers niet onder de copyright-regels. Wat rest, is zijn stille hoop dat de brexit er uiteindelijk nooit zal komen.